Η ανάπτυξη της υπεράκτιας ανανεώσιμης ενέργειας και η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα συμβάλλοντας στη μείωση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής είναι ένας από τους στόχους της Γαλάζιας Οικονομίας και ο στόχος 13 της Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ (Στόχος 13) - Λήψη επειγόντων μέτρων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της. Ωστόσο, η ανάπτυξη έργων που σχετίζονται με την ενέργεια σε τοπικό επίπεδο, συχνά αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό από τις τοπικές κοινωνίες. Τα έργα υπεράκτιας αιολικής ενέργειας μπορούν να έχουν θετικές και αρνητικές περιβαλλοντικές και κοινωνικο-οικονομικές επιπτώσεις. Η κατανόηση και η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων και η αύξηση των αντίστοιχων κοινωνικών είναι κρίσιμες στη φάση του σχεδιασμού.
Επιπλέον, όλες οι χώρες της ΕΕ έχουν νομική υποχρέωση να δημιουργήσουν θαλάσσια χωροταξικά σχέδια που μπορεί να περιλαμβάνουν σχέδια ανανεώσιμης ενέργειας, που υπόκεινται σε στρατηγική περιβαλλοντική αξιολόγηση. Ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός έχει κεντρικό ρόλο στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων μεταξύ των διαφορετικών τομέων, συμπεριλαμβανομένων και των ΥΑΠ.
Το τελευταίο είναι σημαντικό, ιδιαιτέρως στην Ελλάδα η οποία βρίσκεται σε αρχικό στάδιο του εθνικού προγράμματος για την ανάπτυξη των ΥΑΠ, ενώ ακόμα δεν έχει εφαρμοστεί δεσμευτικός Εθνικός Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, παρά την υποχρέωση της χώρας να συμμορφωθεί με την Οδηγία 2014/89/ΕΕ, η οποία εστιάζει στη δημιουργία ενός κοινού πλαισίου για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση.